العلامة المجلسي (مترجم :عطاردى)
438
بحار الأنوار (ج64) (ايمان و كفر) (فارسى)
ماه رمضان ، در مدينه حدود و تقسيم ارث را بر آن حضرت نازل كرد ، و از گناهان و معصيتهائى كه موجب دخول در آتش مىگردد آگاه ساخت ، و قصاص را تشريع فرمود و گفت : هر كس مؤمنى را از روى عمد بكشد پاداش او دوزخ است و در آنجا هميشه خواهد ماند و خداوند بر او غضب مىكند و لعنتش مىنمايد و عذابش مىكند . خداوند مؤمنان را از رحمت خود دور نمىسازد و در قرآن فرموده : خداوند كافران را لعنت مىكند و براى آنها عذاب سوزانى مهيا كرده و آنها در آن آتش همواره معذب هستند و كسى هم از آنها حمايت و يارى نخواهد كرد ، و عذاب خداوند و خشم او بر آنها خواهد بود . پروردگار افراد ملعون را در كتاب خود بيان كرده و در باره كسانى كه مال ايتام را از روى ظلم مىخورند فرمود : كسانى كه مال يتيم را با ظلم تصرف مىكنند و آن را مىخورند مثل اين است كه آتشى وارد شكم خود مىنمايند و به زودى وارد جهنم مىشوند . روز قيامت كه برپا شود خورنده مال يتيم در پيشگاه خداوند حاضر مىگردد ، در حالى كه آتش از شكم او شعله مىكشد و بطورى كه شعلهها از دهانش بيرون مىگردند ، در اين هنگام اهل قيامت همه متوجه مىگردند كه او خورنده مال يتيمان بوده است . در باره وزن و كيل فرمود : واى بر كم فروشان ، خداوند كلمه ذيل را در قرآن فقط براى كافرن استعمال كرد ، و فرموده : ويل براى كسانى است كه به آن اجتماع بزرگ در آن روز كافر شدند ، در باره عهد و پيمان هم در قرآن مجيد آيه نازل فرمود و گفت : كسانى كه پيمانها و عهدهاى خدا را فروختند و بهاى اندكى براى آن بدست آوردند در آخرت بهرهاى نخواهند داشت و خداوند با آنها سخن نخواهد گفت و به آنها توجهى نخواهد كرد ، و پاكشان نخواهد ساخت و در عذاب سوزانى گرفتار خواهند شد .